Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

Κάλαντα Κρήτης...



Καλήν εσπέραν άρχοντες αν είναι ορισμός σας
Χριστού τη Θεία Γέννηση να πω στ'αρχοντικό σας
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρετ' η φύσις όλη

Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρομαγούλα
όπου τον έχεις τον υγιό το μόσχοκανακάρη,
λούζεις τον και χτενίζεις τον και στο σχολειό τον πέμπεις
κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ' το χρυσό βεργάλι
Και η κυρά δασκάλισσα με το μαργαριτάρι.

Είπαμε δα για την κερά ας πούμε για τη βάγια,
άψε βαγίτσα το κερί, άψε και το διπλέρι
και κάτσε και ντουχιούντιζε ίντα θα μασε φέρεις,
φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρυα
και φέρε και γλυκό κρασί να πιουν τα παλικάρια.

Κι αν είναι με το θέλημα άσπρη μου περιστέρα
ανοίξετε την πόρτα σας να πούμε «καλησπέρα»
και ακόμα δεν τον ηύρηκες τον μάνταλο ν' ανοίξεις
να μασε βάλεις μια ρακή κι ύστερα να σφαλίξεις

Τζουγανάκης Μιχάλης
Δίσκος: Σας τα 'παν άλλοι;

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008

Κρητικός ύμνος...




Από φλόγες η Κρήτη ζωσμένη, τα βαριά της σίδερα σπα
και σαν πρώτα χτυπιέται χτυπά και γοργή κατεβαίνει

Με μεγάλο θεόρατο δόρυ όλη νιάτα πετά και ζωή
και σε τόση φωτιά και βοή τρέμουν δάση και όρη

Χτυπά χτυπά της θάλασσας Σούλι χτύπα κόρη γλυκιά του γιαλού
εδώ άντρες παλεύουν αλλού ζουν οι γυναίκες σα δούλοι

Από ‘δω Χανιώτες, Ρεθεμνιότες από 'κει Καστρινοί, Στειακοί
να βουίζει παντού μια βοή στις σπαθιές μας τις πρώτες.

Όπου ρίξει θολή τη ματιά της χίλια όπλα στις ράχες λαλούν
και χιλιάδες πετούν πυροβολούν τουρκομάχοι μπροστά της.

Τιμημένο σπαθί ξεγυμνώνει του σουλτάνου σπαθί δεν γροικά
το βαρύ της το χέρι νικά και η μαθιά της λαβώνει .

Στίχοι: Γεώργιος Παράσχος
Δίσκος: Απο φλόγες η Κρήτη ζωσμένη

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

Τα δάκρυα...

|

Τα δάκρυα γίνονται φωτιά
τα μάτια μου όταν κλαίνε
και γίνονται σταλαγματιές
στο στήθος και με καίνε

Χωρίς αέρα δε λιχνάς
χωρίς βροχή δε σπέρνεις
χωρίς καημούς και βάσανα
σεβντά μην περιμένεις

Χρίστος Στιβακτάκης
Δίσκος: Απο χρυσάφι και φωτιά

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

Άσπρα και μαύρα...


|

Άσπρα και μαύρα στο κορμί
βάνω να σου θυμούμαι...
Άσπρα για την αγάπη μας
μαύρα που χώρια ζούμε...

Ανάθεμα σε στεναγμέ
του πόνου μου τελάλη...
Άσπρα να βάλω στο κορμί
μαύρα τα κάνεις πάλι...

Δραμουντάνης Αχιλλέας
Δίσκος: Όσο βαστά ένα όνειρο

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Ονειροκαλεσμένη μου...

|

Στόλισε πάλι τα μαλλιά με κρίνα και με βιόλες
και βγήκε βόλτα στο χωριό και τη ζηλεύουν όλες

Ζηλεύει όλο το χωριό σα βάλει τα καλά τζη
κι όλοι άνω κάτω γίνονται σε κάθε πέρασμα τζη

Έτσα λογιώς εντύθηκε τα ρούχα που τση πάνε
και που ‘βρε τέτοια ομορφιά τη μάνα τση ρωτάνε

Ήβαλε πάλι τα καλά τα ρούχα που τση πάνε
κι όλα τα μάτια του χωριού πάνω τση σταματάνε

Ήριξε πάλι τα μαλλιά στο πλάι και γυρίζει
μες τα σοκάκια του χωριού και τσ’ άνοιξης θυμίζει

Κι αναρωτιέται το χωριό σε κάθε πέρασμα τζη
ποιός τυχερός τη χαίρεται ποιός βγαίνει στον οντά τζη

Ποιόν αγκαλιάζει καθ’ αργά και παίρνει το φιλί τζη
ποιός κολυμπά στα μάτια της κι αγγίζει το κορμί τζη

Ονειροκαλεσμένη μου του ύπνου μου ξομπλιάστρα
είσαι για μένα ουρανός ήλιος φεγγάρι κι άστρα

Μελαχρινέ μου έρωτα παράνομε σεβντά μου
όταν σε πρωταντίκρισα σταμάτησε η καρδιά μου

Σταμάτησε τσι χτύπους τση φώς μου και θα πεθάνω
μελαχρινέ μου άγγελε ίντα μπορώ να κάνω

Ίντα να κάνω τση καρδιάς τους χτύπους να ντακάρει
μελαχρινέ μου άγγελε που βρήκες τέτοια χάρη

Που βρήκαν τέτοια δύναμη τα μάτια τα δικά σου
κι ήκαψες την καρδούλα μου με τα ματόκλαδα σου

Ατσαλάκης Νεκτάριος
Δίσκος: Στα Συντρίμια Μιας Αγάπης

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

Βοσκαρουδάκι αμούστακο...


|

Βοσκαρουδάκι αμούστακο στα όρη απου γυρίζω
με το σεβντά σου αγάπη μου στέκω και ντουχιουντίζω

Να σε ‘βρισκα στην ερημιά μια μέρα που να βρέχει
μια μέρα που να βρέχει
και να ναι ο τόπος άβολος σπηλιάρι να μην έχει

Να ‘ρχεται μπόρα δυνατή να μην μπορεί αποσκιάσεις
να μην μπορεί αποσκιάσεις
και να φοβάσαι αμοναχή μη φύγω και με χάσεις

Να αστράφτει να κουφοβροντά να ρίχνει κουκοσάλι
και ξεπαπούτσωτη να ‘ρθείς στην εδική μου αγκάλη

Να 'νοίξω το ρασουλι μου να σε σφιχταγκαλιάσω
να σε σφιχταγκαλιάσω
την αναπνιά σου να γροικώ τη μέση σου να πιάσω

Να σου σκεπάσω από κορφής τα κατσαρά μαλλιά σου
τα κατσαρά μαλλιά σου
να σε κρατώ και να γροικώ τσι χτύπους τση καρδιάς σου

Να λέω παναγία μου ποτέ μην ξαστεριάσει
ποτέ μην ξαστεριάσει
κι η μπόρα να ξημερωθεί και να ξαναβραδιάσει
ποιός βρίχνει τέτοιο θησαυρό κι αφήνει να τον χάσει

Ήλιος ποτέ μην ξαναβγεί φεγγάρι μην απλώσει
το μυστικό τσ' αγάπης μας μην το ξεφανερώσει

Κώστας Μουντάκης
Στίχοι-Μουσική: Κώστας Μουντάκης
Δίσκος: Ο Κώστας Μουντάκης στα καινούργια του τραγούδια

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2008

Κλείσε τα μάτια...

|

Όσα ταξίδια με το νου
κι αν έχω καμωμένα
αρχή και τέλος έχουνε
αγάπη μου εσένα

Κλείσε τα μάτια κι άφησε
ελεύθερη τη σκέψη
κι αν η καρδιά σου μ' αγαπά
κοντά μου θα την πέψει

Παπαδάκης Γιώργος
Δίσκος: Στου ανέμου την οργή (Σταματογιαννάκης Στέλιος)

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2008

Χωρίζουμε και λογικά...

|

Χωρίζουμε και λογικά
απ τη ζωή της φεύγω
μα θα 'μαι ότι αγάπησε
και θα 'ναι ότι λατρεύω

Ότι κι αν είχες κι έχασες
δεν είναι μπλιό δικό σου
γή γλέντιζε να το ξεχνάς
γή δως των αμαθιω σου

Αλεξάκης Μανώλης- Μανωλιούδης Γιώργος
Στίχοι: Νικηφόρου Π., Μανωλιούδης Γ.
Μουσική: Αλεξάκης Κώστας
Δίσκος: Μουσικά ταξίδια

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2008

Δε μ' αγαπάς...


|

Δε μ' αγαπάς ως σ' αγαπώ
δεν έχουμε ίδιο πόνο
εγώ τον έχω στην καρδιά
μα εσύ στα χείλη μόνο

Το σ' αγαπώ μου φαίνεται
λίγο και δε μου φτάνει
ότι για σένα αισθάνομαι
μια λέξη δεν το βάνει

Το μόνο μου παράπονο
όσο καιρό αγαπώ σε
είναι που δε με φτάνουνε
οι ώρες που θωρώ σε

Μιχάλης Καλλέργης
Δίσκος: Πρωτοφανήστικος Σεβντάς

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

Μόνο εκείνος π' αγαπά...

|

Μόνο εκείνος π' αγαπά
μπορεί να το πιστέψει
πως της αγάπης ο καημός
τη σταματά τη σκέψη

Στίχοι-Μουσική: Θανάσης Σκορδαλός
Δίσκος: Από τη Στεία στα Χανιά

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2008

Πετροπέρδικα...

|

Θα ανεβώ στον ουρανό
να ρωτήξω τον θεό
που 'σαι τση μηλίτσας μήλο
άπου θάμπωσες τον ήλιο
άπου θάμπωσες τον ήλιο
που 'σαι τση μηλίτσας μήλο

Που 'σαι πετροπέρδικα μου
που 'σαι πετροπέρδικα μου
που 'σαι πετροπέρδικα μου
που πετάς στα όνειρα μου
που πετάς στα όνειρα μου
σ' αγαπώ σ' αγαπώ σ' αγαπώ

Μαυρομάτα και ξανθή μου
λεμονίτσα φουντωτή μου
χρόνους ψάχνω και ζαμάνια
στου ουρανού τα μεϊντάνια
στου ουρανού τα μεϊντάνια
χρόνους ψάχνω και ζαμάνια

Χρόνους ψάχνω δε σε βρίσκω
χρόνους ψάχνω δε σε βρίσκω
χρόνους ψάχνω δε σε βρίσκω
χρυσοσκάλιστο μου ρίσκο
χρυσοσκάλιστο μου ρίσκο
σ' αγαπώ σ' αγαπώ σ' αγαπώ

Είπε μου ο θεός στ' αυτί μου
κι έκαψε την την ψυχή μου
πως στον θρόνο του σε θέλει
να σε προσκυνούν αγγέλοι
να σε προσκυνούν αγγέλοι
πως στον θρόνο του σε θέλει

Που 'σαι πετροπέρδικα μου
που 'σαι πετροπέρδικα μου
που 'σαι πετροπέρδικα μου
που πετάς στα όνειρα μου
που πετάς στα όνειρα μου
σ' αγαπώ σ' αγαπώ σ' αγαπώ

Δημήτρης Κουνάλης
Στίχοι-Μουσική: Ψαραντώνης
Δίσκος: Του έρωτα το μέλι

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2008

Άραγε να περνά καλά....

|

Άραγε να περνά καλά στην αγκαλιά την ξένη
η σαν εμένα βάσανα μέρα και νύχτα σέρνει

Άραγε να περνά καλά στην αγκαλιά την άλλη
γιατί εμένα ο χωρισμός στην τρέλα με έχει βγάλει

Ρωτώ τα αστέρια της αυγής αν ζει κι αν την θωρούνε
και ευτυχισμένη ανε περνά στα ξένα χέρια που ναι

Στα ξένα χέρια ανε περνά καλά και το μαθαίνω
όσο κι αν είμαι δυστυχής χαρά πολύ θα παίρνω

Ποιος οργισμένος ποταμός ποιός άνεμος ζηλιάρης
σε μέλωσε του μισεμού την στράτα για να πάρεις

Ερώτα ύπουλο θεριό καταλυτή της νιότης
τι σου ‘φταιξα και μ' έκανες παιχνίδι των χεριών της

Αυτή τη δύσκολη στιγμή που ο πόνος μ αγκαλιάζει
με σταυρωμένα με θωρεί χέρια και κάνει χάζι

Είσαι φωτιά κι είμαι κερί και δώσε μου να ανάψω
να λιώσω και το σ' αγαπώ χάμε στη γη να γράψω

Αν έβλεπες τα όνειρα που με το ναι σου χτίζω
θα ‘λεγες πόσο άδικη είμαι που τα γκρεμίζω

Ανε ποθάνω και δε βρω τρόπο να σου μιλήσω
του φεγγαριού παραγγελία τι να σου πει θα αφήσω

Αν δε θα σμίξουμε ποτέ θα φέρει την ευθύνη
εγώ δεν εφαντάστηκα ζωή χωρίς εκείνη

Καλιά νεκρός στην αγκαλιά να μην την δω την ξένη
για την αγάπη του κανείς αξίζει να ποθένει

Νεκτάριος Σαμόλης
Στίχοι: Βασίλης Λεστάκης
Δίσκος: Στου Φεγγαριού Τη Λάμψη

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2008

Πάλι πάλι...

|

Πάλι εσένα στο μυαλό
έχω και ταξιδεύω
το όνειρο που χάθηκε
να ξαναβρώ γυρεύω

Στίχοι-Μουσική: Μιχάλης Τζουγανάκης
Δίσκος: Ζωντανή ηχογράφηση

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

Τα Θλιβερά Μαντάτα...

|

Ήκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα
Ο κύρης σου με ξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα

Τέσσερις μέρες μοναχά μου ‘δωκε να ανιμένω
κι απόκεις να ξενιτευτώ πολλά μακριά να πιένω

Και πως θα σ' αποχωριστώ και πως θα σου μακρύνω
Και πως θα ζήσω δίχως σου τον ξορισμόν εκείνο

Κατέχω το κι ο κύρης σου γρήγορα σε παντρεύει
Ρηγόπουλο αφεντόπουλο σαν είσαι εσύ γυρεύει

Και δεν μπορείς να αντισταθείς στα θέλουν οι γονείς σου
Νικούν τηνε την γνώμη σου κι αλλάζει η όρεξη σου

Μια χάρη αφέντρα σου ζητώ κι εκείνη θέλω μόνο
Και μετά κείνη ολόχαρος την ζήση μου τελειώνω

Την ώρα π' αρραβωνιαστείς να βαριαναστενάξεις
Κι όντε σα νύφη στολιστείς σαν παντρεμένη αλλάξεις

Να αναδακριώσεις και να πεις Ρωτόκριτε καημένε
τα σου ‘ταξα ελησμόνησα τα 'θελες μπλιό δεν ενε

Και κάθε μήνα μια φορά μέσα στην κάμαρα σου
Λόγιαζε τα 'παθα για σε να με πονεί η καρδιά σου

Και πιάσε και τη ζωγραφιά που βρες στ' αρμάρι μέσα
Και τα τραγούδια που 'λεγα κι οπού πολύ σ' αρέσα

Και διάβαζε τα θώριε τα κι αναθυμού και μένα
Πως με ξορίσανε για σε πολλά μακριά στα ξένα

Κι οντε σου πουν κι απόθανα λυπήσου με και κλάψε
Και τα τραγούδια που ‘βγαλα μες την φωτιά τα κάψε

Όπου κι αν πάω κι αν βρεθώ κι ότι καιρό κι αν ζήσω
Τάσσω σου άλλη να μη δω ούτε να αναντρανίσω

Κι ας τάξω ο κακορίζικος πως δε σ' είδα ποτέ μου
Ενα κερί αυτούμενο εκράτου κι έσβησε μου

Καλιά 'χω εσέ με θάνατο παρά άλλη με ζωή μου
Για σένα εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου

Νίκος Ξυλούρης
Δίσκος: Ερωτόκριτος

Εισαγωγή...

Μετά το Κρητική Λαϊκή Ποίηση Μαντινάδες αποφάσισα να φτιάξω και το αδελφάκι του καθώς πέρα από τις πολύ όμορφες μαντινάδες που ακούγονται στην Κρήτη, υπάρχουν εξίσου όμορφα τραγούδια μερικά από τα οποία θα ανεβάζω που και που εδώ...