Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008

Κρητικός ύμνος...




Από φλόγες η Κρήτη ζωσμένη, τα βαριά της σίδερα σπα
και σαν πρώτα χτυπιέται χτυπά και γοργή κατεβαίνει

Με μεγάλο θεόρατο δόρυ όλη νιάτα πετά και ζωή
και σε τόση φωτιά και βοή τρέμουν δάση και όρη

Χτυπά χτυπά της θάλασσας Σούλι χτύπα κόρη γλυκιά του γιαλού
εδώ άντρες παλεύουν αλλού ζουν οι γυναίκες σα δούλοι

Από ‘δω Χανιώτες, Ρεθεμνιότες από 'κει Καστρινοί, Στειακοί
να βουίζει παντού μια βοή στις σπαθιές μας τις πρώτες.

Όπου ρίξει θολή τη ματιά της χίλια όπλα στις ράχες λαλούν
και χιλιάδες πετούν πυροβολούν τουρκομάχοι μπροστά της.

Τιμημένο σπαθί ξεγυμνώνει του σουλτάνου σπαθί δεν γροικά
το βαρύ της το χέρι νικά και η μαθιά της λαβώνει .

Στίχοι: Γεώργιος Παράσχος
Δίσκος: Απο φλόγες η Κρήτη ζωσμένη

2 σχόλια:

Keritis Bloger είπε...

Δεν ήταν ποτέ ύμνος της Κρήτης, αλλά εμβατήριο, γραμμένο απο τον Σπ.Καίσαρη.
ύμνος ήταν άλλος, γραμμένος απο τον Ιωαν.Πολέμη και μελοποιημένος απο τον Λαυράγκα. Άγνωστος όμως αφού δεν τραγουδήθηκε ποτέ απο τους Κρητικούς.
Οπότε, παίρνομε ότι αγαπήθηκε και το ονομάζομε ύμνο.
Η πρώτη εκτέλεση ανήκει στον Κρητικό λαό και κάθε δεύτερη και τρίτη εκτέλεση, χάνει εκ των πραγμάτων.
Απόδειξη, οτι εδώ ακόμα και οι στίχοι απο την Ολονυκτία της Κρήτης, είναι αλλαγμένοι και οχι οπως στο προτοτυπο εμβατηριο.
...και ράβε ξήλωνε, μέχρι να ταιριάξει στα μέτρα μας.

Frida είπε...

Καλημέρα μηπως ξέρεις που μπορώ να βρω τον υμνο του πολεμη μελωποιημενο; ευχαριστώ